Αναρτήθηκε από: Τέκμωρ | Απρίλιος 9, 2010

Στ’ άρματα στ’ άρματα!

Στο blog της εφημερίδας «Βόρειοι Σποράδες» ψαρέψαμε το θέμα!
«Η Κ.Ο. Σκοπέλου του Κ.Κ.Ε. εκφράζει την αντίθεση της στην απόφαση της Εμπορικής Τράπεζας να κλείσει το υποκατάστημα της στη Σκόπελο, γιατί αυτό όπως αυτονόητα γίνεται κατανοητό θα δημιουργήσει και θα προσθέσει σειρά από νέα προβλήματα στα ήδη υπάρχοντα που είναι πολλά και σοβαρά.
Η απόφαση αυτή είναι η συνέχεια εκείνης για το κλείσιμο του Ο.Τ.Ε. που υποχρεώνει τους χρήστες των υπηρεσιών του να ταξιδεύουν στο Βόλο για να διεκπεραιώσουν υποθέσεις τους και δίνει το στίγμα μιας μόνο παραμέτρου των συνεπειών της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων που με τόση αφοσίωση υπηρέτησαν και υπηρετούν τόσο οι κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. όσο και αυτές της Ν.Δ., συνεπικουρούμενες βέβαια από τα κόμματα πολιτικά δεκανίκια τους και στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης των ιμπεριαλιστών.»
Και κλείνει λέγοντας!

«Το Κ.Κ.Ε. καλεί τους εργαζομένους, τους αυτοαπασχολούμενους, τη φτωχή αγροτιά, τις γυναίκες, τη νεολαία, όλα τα λαϊκά νοικοκυριά σε μια κοινωνική συμμαχία, για την οικοδόμηση του αντιιμπεριαλιστικού αντιμονοπωλιακού δημοκρατικού μετώπου, για την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος της πλουτοκρατίας, για την εγκαθίδρυση του δικού τους συστήματος της λαϊκής εξουσίας και λαϊκής οικονομίας, του σοσιαλισμού.
Κ.Ο.Β ΣΚΟΠΕΛΟΥ του Κ.Κ.Ε.
Απρίλιος 2010″
Άντε σύντροφοι και του χρόνου η επανάσταση ν’ αρχίσει από τη Σκόπελο…!
Advertisements

Responses

  1. Η απάντηση της «Ιοκάστης» στη σατυρική δημοσίευση, από μένα, της ανακοίνωσης του ΚΚΕ Σκοπέλου και η επιθυμία της να εκφράσει ελεύθερα τη δική της (ή ίσως και του κόμματός της) άποψη είναι αξιοσέβαστη και καλοδεχούμενη.
    Δείτε όμως τώρα, τι μπορεί να προκύψει από την υποστήριξη απόψεων διά της υπερβολής και πως το ύφος και η γλώσσα υπεισέρχονται στην ουσία και το περιεχόμενο.
    Όποιοι δεν είναι φίλοι, διαφωνούν, δεν ψηφίζουν, κριτικάρουν, σατιρίζουν ή τέλος πάντων έχουν άλλες απόψεις από το ΚΚΕ, σύμφωνα με τα γραπτά της «Ιοκάστης» είναι
    – Άνθρωποι που ενδιαφέρονται για το κοινό καλό, μόνο εκ πρώτης όψεως! (Δηλαδή δεν ενδιαφέρονται!)
    – Αντικομμουνιστές! (Φυσικά η ηγεσία του ΚΚΕ χρησιμοποιεί και σήμερα αυτόν τον όρο, με τη παλιά έννοια ,όταν υπό άλλες συνθήκες ήταν συνώνυμος του φασίστα, του βασιλόφρονα, του ακροδεξιού, αργότερα του χουντικού και γενικά του αντίθετου προς κάθε δημοκρατική εξέλιξη. Υπονοεί έτσι κουτοπόνηρα ότι πάς όστις σήμερα κριτικάρει ή έχει άλλη οπτική των πραγμάτων, ίσως και να ανήκει στις παραπάνω κατηγορίες!)
    – Δεν μπορούν να αυτοαποκαλούνται αριστεροί!
    – Δεν μπορούν να γελάνε με οτιδήποτε αφορά στο κόμμα!
    – Ενοχλούνται που τα μέλη-φίλοι του ΚΚΕ έχουν αξίες και ιδανικά!! (Ενώ αυτοί φυσικά δεν έχουν!)
    – Σιωπούν στην αδικία!
    – Δεν μιλούν και μαθαίνουν τα παιδιά τους να σκύβουν το κεφάλι!!
    – Λέγοντας τη δική τους άποψη εμποδίζουν τους αγώνες!!
    – Επειδή είναι δύσκολο γι’ αυτούς να διεκδικήσουν, δυσκολεύουν το έργο αυτών που διεκδικούν!!! (Ίσως από τη ζήλια τους!)
    – Δεν έχουν σύνεση!
    Συγνώμη αλλά αυτοί δεν είναι άνθρωποι, αλλά τέρατα!
    Είμαι βέβαιος ότι η «Ιοκάστη» δεν τα εννοεί αυτά, εξάλλου πίσω από τη «σκληρότητα» των λόγων της διακρίνεται η καλλιέπεια και η μόρφωσή της. Οδηγούμαστε όμως εκεί από την απουσία μέτρου και την έλλειψη χιούμορ. Η ανυστερόβουλη «λαχτάρα» μας να υπερασπισθούμε τη δική μας «Αλήθεια» (που θεωρούμε φυσικά μοναδική!), μας οπαδοποιεί τόσο, ώστε να μην εννοούμε να αφήσουμε χώρο για την «Αλήθεια» κανενός άλλου! Δαιμονοποιούμε εύκολα τη διαφορετική άποψη, ειδικά εδώ στην Ελλάδα, χωρίς να έχουμε φυσικά τη πρόθεση, εκ των προτέρων, να μειώσουμε την αξιοπρέπεια ή την προσωπικότητα συμπολιτών μας, εχόντων διαφορετική άποψη, εκτοξεύοντας τέτοιες, περίπου προσωπικές, κατηγορίες, άθελά μας.
    Η αντιπαράθεση ιδεών και γνώμης είναι ΑΝΑΓΚΑΙΑ, η πολυφωνία ΕΥΛΟΓΙΑ, η κριτική ΣΟΦΙΑ και η σάτιρα ΖΩΗ. (και για τους φίλους του ΚΚΕ, είμαι σίγουρος)

    Ο Αλιεύς (όπως με βάφτισε ο φίλος «Ξάνεμος» και το αποδέχομαι με χαρά!)

  2. Ο αντικομμουνισμός ζει και βασιλεύει ακόμα και σε ανθρώπους που φαίνεται εκ πρώτης όψεος ότι ενδιαφέρονται για το κοινό καλό. Το να μην είναι κάποιος κομμουνιστής είναι ανθρώπινο, το να είναι όμως κάποιος αντικομμουνιστής είναι απάνθρωπο όπως έχει πει και ο Μπ. Μπρέχτ. Ποιο είναι το αστείο με το οποίο γελάνε άνθρωποι που θέλουν να αυτοαποκαλούνται αριστεροί? Και απο τι ενοχλούνται κάποιοι? Το ότι υπάρχει ένα Κόμμα και κάποιοι άνθρωποι που διεκδικούν και αγωνίζονται για το κοινο καλό, έχουν αξίες και ιδανικά? Μήπως θα πρέπει να σιωπησουμε στην αδικία? Να μάθουμε να μη μιλάμε και να μάθουμε και τα παιδιά μας να σκύβουν το κεφάλι? Και όταν βλέπουμε ανθρώπους να αγωνίζονται πρέπει να εμποδίζουμε και να υποτιμούμε τους αγώνες αυτούς στο όνομα των μικροπολιτικών, των ατομικιστικών συμφερόντων και των προκαταλήψεων? Εφοσον για κάποιους είναι δύσκολο να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους, τουλαχιστον μη δυσκολεύουμε το έργο αυτών που τα διεκδικούν..Λίγη σύνεση δεν βλάπτει.

  3. Α ρε σύντροφοι, ευτυχώς που είσαστε και σεις και γελάμε λιγάκι, αυτές τις μαύρες μέρες π[ου περνάμε…


Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: