Αναρτήθηκε από: Τέκμωρ | Σεπτεμβρίου 23, 2010

….Φθινόπωρο…

«Κι η πλάση όλη αναγαλλιάζει


και το φθινόπωρο ξανανοιώνει η γης,


σα σεμνή κόρη, που περίμενε χρόνια


τον αρραβωνιαστικό της απ’ τα ξένα


και τέλος τον απόλαψε πριν είναι πολύ αργά·


και σαν τη στείρα γραία, που γέννησε θεόπαιδο


κι ευφράνθη στα γεράματά της!»


Αλέξ.Παπαδιαμάντης

«Στην Παναγίτσα στο Πυργί»    Ποίημα


Το κείμενο πήραμε από τον ιστότοπο του Ν.Σαραντάκου  http://www.sarantakos.com

Advertisements

Responses

  1. Μιά όαση μέσα στην έρημο των ανατιμήσεων, των εκλογών, της κακογουστιάς. Να ανατρέχουμε καμμιά φορά στον Παπαδιαμάντη για να επανερχόμαστε στο μέτρο των πραγμάτων.


Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: