Αναρτήθηκε από: Τέκμωρ | Οκτώβριος 26, 2011

Η είσοδος της Ελλάδας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

                                                «Ή  ταν  ή  επί  τας»

Θα επιχειρήσουμε μια πολύ σύντομη «αναπαράσταση» του ευρωπαικού αλλά και παγκόσμιου πολιτικού-γεωστρατηγικού πλαισίου, μέσα στο οποίο διεξήχθη ο αγώνας του Ελληνικού Έθνους, όταν αυτό υπέστη την Ιταλική επίθεση, την 28η Οκτωβρίου 1940.

Ο Β’ παγκόσμιος Πόλεμος είχε αρχίσει επίσημα ένα χρόνο πριν, την 1η Σεπτεμβρίου 1939, με την εισβολή του Χίτλερ στην Πολωνία. Είχε προηγηθεί (1938) η βίαιη προσάρτηση, από τους Ναζί, της Αυστρίας και της Τσεχοσλοβακίας . Τις παραμονές του ιταλικού τελεσίγραφου, σχεδόν όλη η Δυτική Ευρώπη είχε υποκύψει στις άριστα εξοπλισμένες και εκπαιδευμένες γερμανικές μεραρχίες. Δανία, Νορβηγία, Ολλανδία, Βέλγιο και τέλος η Γαλλία έπεσαν σαν τραπουλόχαρτα μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Η γερμανική επίθεση στη Γαλλία εκδηλώθηκε την 10η Μαίου 1940 και στις αρχές Ιουνίου κάθε αμυντική προσπάθεια είχε σταματήσει. Μέσα στο χάος που προκάλεσε η ταχύτητα της γερμανικής επέλασης μοιάζει  θαύμα η εκκένωση των 300.000 περίπου ανδρών του βρετανικού εκστρατευτικού σώματος και κάποιων γαλλικών μονάδων από τον βρετανικό στόλο, μέσω του περικυκλωμένου λιμανιού της Δουνκέρκης. Ο Αδόλφος Χίτλερ, κυρίαρχος της Ευρώπης, ζούσε στιγμές θριάμβου, μέσα σ’ ένα παραλήρημα ενθουσιασμού στις τάξεις ναζιστικού καθεστώτος. Για τα ευρωπαικά έθνη είχε φθάσει αμείλικτη η Μακρά Νύχτα της κατοχής, του τρόμου, της σκλαβιάς, της πείνας και του θανάτου. Η Βρετανία είχε μείνει μόνη πλέον να αντιμετωπίσει την λαίλαπα του ναζισμού. Τον Οκτώβριο του 1940 το Λονδίνο και οι πόλεις της Αγγλίας ισοπεδώνονταν από τους σφοδρότερους βομβαρδισμούς που είχε γνωρίσει η Ιστορία. Ο φόβος και ο τρόμος της γερμανικής απόβασης  στα βρετανικά νησιά, γνωστής ως «Επιχείρηση Θαλάσσιος Λέων» δεν θα εξέλιπε μέχρι το Νοέμβριο. Η περίφημη «Μάχη της Αγγλίας» είχε αρχίσει για τα καλά.

Η Αμερικανική ηγεσία πιστή στο δόγμα του «απομονωτισμού», αν και ανησυχούσε σφόδρα, θεωρούσε ότι ο Πόλεμος δεν την αφορούσε άμεσα, νοιώθοντας εντελώς εσφαλμένα ασφαλής, περιβαλλόμενη από τους απέραντους ωκεανούς. Ο Ιαπωνικός επεκτατισμός όμως έχει δείξει ξεκάθαρα τις διαθέσεις του καταλαμβάνοντας  ήδη την ανατολική Κίνα και προβαίνοντας σε απίστευτες θηριωδίες εις βάρος του πληθυσμού. Η ώρα του Περλ Χάρμπορ δεν θα έφθανε παρά ένα χρόνο αργότερα, στις 7 Δεκεμβρίου του 1941! Η Σοβιετική Ενωση του Ιωσήφ Στάλιν πίστευε ότι με το γερμανοσοβιετικό «Σύμφωνο μη Επίθεσης» των Ρίμπεντροπ-Μολότωφ το 1939, τη συμμετοχή της στο διαμελισμό της Πολωνίας και την επίθεση στη Φινλανδία, μπορούσε να ξορκίσει το Μεγάλο Κακό. Επλανάτο πλάνην μεγάλη. Δυστυχώς ήρθε και η δική της ώρα αργότερα, τον Ιούνιο του 1941, και άφησε πίσω της έναν τραγικό απολογισμό, τον οποίο δεν μπορεί να χωρέσει ο νους του ανθρώπου. Είκοσι εκατομμύρια νεκροί, στρατιώτες και άμαχοι, θύματα της ναζιστικής κτηνωδίας!

Στο θέατρο πολέμου της Μεσογείου η φασιστική Ιταλία του Μπενίτο Μουσολίνι «ζήλευε» τη δόξα της «αδελφής» Γερμανίας αποζητώντας απεγνωσμένα και αυτή νίκες και μεγαλεία. Η αποτυχία του Ιταλού στρατηγού Γκρατσιάνι να νικήσει τους Βρετανούς και να προσαρτήσει την Αίγυπτο, τον Σεπτέμβριο 1940,  «έσπρωξε» τον Μουσολίνι στο απονενοημένο διάβημα! Προκειμένου να επιδείξει στην υφήλιο την υποτιθέμενη ισχύ του, αποφάσισε οριστικά να προβεί σ’ αυτό που από καιρό επιθυμούσε και το θεωρούσε εύκολη υπόθεση! Να επιτεθεί και να καταλάβει την Ελλάδα, μέσω της Αλβανίας την οποία είχε ήδη μετατρέψει σε προτεκτοράτο!

Στην Ελλάδα η δικτατορία, φασιστικού τύπου, της 4ης Αυγούστου είχε κλείσει τα τέσσερα χρόνια εξουσίας με τις ευλογίες του βασιλιά Γεώργιου Β’. Τα σύννεφα του πολέμου πύκνωναν στον καλοκαιρινό ουρανό ήδη από τον Δεκαπενταύγουστο και τον τορπιλισμό της «ΕΛΛΗΣ», στην Τήνο. Ο  δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς, παρά την ιδεολογική συγγένεια του καθεστώτος του με αυτό του Μουσολίνι, αποφασίζει από κοινού με τον αγγλόφιλο βασιλιά, να παραμένει η χώρα στο πλευρό των Συμμάχων, που μέχρι στιγμής ηττώνται. Η Βρετανία που απειλείται άμεσα, μαχόμενη ταυτοχρόνως στη Βόρειο Αφρική και στον Ατλαντικό, δηλώνει αρωγός, αδυνατώντας όμως να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια, εκτός από λίγα αεροπλάνα! Η συνέχεια γνωστή. Η επίθεση του Ιταλικού στρατού αρχίζει τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940.  Σύσσωμος ο Ελληνικός λαός διαδηλώνει την απόφασή του να υπερασπισθεί τη Πατρίδα του πολεμώντας μέχρις εσχάτων!

Δεν είναι ο σκοπός αυτού του άρθρου η εξιστόρηση των στρατιωτικών γεγονότων που έλαβαν χώρα  στα χιονισμένα βουνά της Πίνδου και της Αλβανίας. Το έπραξαν και το πράττουν άλλοι, αρτιότεροι και επαρκέστεροι από μας. Το Έπος του 1940-41 είναι γραμμένο ανεξίτηλα στη συλλογική μας μνήμη ως το ανυπέρβλητο παράδειγμα του Αγώνα για την Ελευθερία, ως ο Θρίαμβος της ομοψυχίας ενός Λαού, ως η υπέρτατη Θυσία υπέρ «Βωμών και Εστιών».

Δεν είναι αλήθεια ότι ο Ελληνικός Στρατός αγωνίσθηκε εναντίον δειλών και απρόθυμων αντιπάλων. Ο Ιταλικός στρατός αποτελείτο από 27 μεραρχίες (έναντι 16 ελληνικών), πολλές από τις οποίες ήταν επίλεκτες, υποστηριζόμενες από ισχυρή αεροπορία, άρτια επιμελητεία, σύγχρονο πυροβολικό και θωρακισμένα οχήματα, ο ανθός του φασιστικού καθεστώτος. Οι Ιταλοί στρατιώτες πολέμησαν με φανατισμό και γενναιότητα, προσδίδοντας ακόμη μεγαλύτερη αξία στη Νίκη των ελληνικών όπλων. Η Νίκη προήλθε από την αξιοθαύμαστη προσαρμοστικότητα των Ελλήνων στις σκληρές καιρικές συνθήκες, την εκμετάλλευση του εδάφους, την ικανότατη διοίκηση, τους ανώτερους ελιγμούς των μονάδων, τη μαζική υποστήριξη του πληθυσμού, την ικανότητα και ακρίβεια του ορεινού πυροβολικού και πάνω απ’ όλα την αδάμαστη θέληση για την υπεράσπιση του Πατρίου Εδάφους, που δεν μπορεί να συγκριθεί με κανένα όπλο.

Η απρόσμενη, για πολλούς, ήττα της Ιταλίας στο μέτωπο της Αλβανίας δεν ήταν ένα τοπικό βαλκανικό πολεμικό συμβάν. Ήταν καθοριστικό γεγονός ευρύτερης στρατηγικής σημασίας για την εξέλιξη του πολέμου και την τελική συντριβή του Αξονα, συνδυαζόμενο με την σχεδόν ταυτόχρονη καταστροφή του ισχυρού ιταλικού στόλου στο λιμάνι του Τάραντα, από τα βρετανικά βομβαρδιστικά στις 7 Νοεμβρίου 1940 και την αποτυχία των ιταλικών δυνάμεων στη Βόρειο Αφρική . Η διαφαινόμενη κυριαρχία των Συμμάχων στη Μεσόγειο ανάγκασε τη Γερμανία να διαθέσει τεράστιες δυνάμεις σ’ αυτό το θέατρο του πολέμου, περισπώντας έτσι την ισχύ της, με ότι αυτό συνεπάγετο.

Η Ιταλία συνθηκολόγησε στις Συρακούσες την 3η Σεπτεμβρίου 1943. Η Γερμανία του Χίτλερ δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει την πρωτοφανή πρόκληση κατά της Ανθρωπότητας, την οποία εξαπέλυσε. Πυγμάχος μεσαίων βαρών όφειλε να καταβάλει τους γιγάντιους αντιπάλους της από τον πρώτο γύρο. Όταν η κολοσσιαία βιομηχανική παραγωγή των Η.Π.Α. προσετέθη στο βρετανικό πείσμα και η Σοβιετική Ένωση, παρά τα συντριπτικά πλήγματα, βρήκε την ανάσα που αντλούσε από την απεραντοσύνη και τον ηρωισμό των λαών της, η πλάστιγγα έγειρε προς την πλευρά των Συμμάχων. Ο Χίτλερ αυτοκτόνησε στο καταφύγιό του στο περικυκλωμένο Βερολίνο. Η ερειπωμένη Γερμανία συνθηκολόγησε στις 6 Μαίου 1945. Συνετρίβη έτσι το πιο ερεβώδες, διεστραμμένο, ολοκληρωτικό, σαδιστικό καθεστώς που γνώρισε ποτέ ο πολιτισμένος κόσμος. Ελπίζουμε για πάντα!

Η Ανθρωπότητα μπορούσε επιτέλους να ανασάνει ελεύθερα και να πενθήσει για τα 60 εκατομμύρια των νεκρών της. Η μικρή Ελλάδα αγωνίσθηκε από την 28η Οκτωβρίου 1940 μέχρι το τέλος, πάσι δυνάμει, εντός και εκτός συνόρων, συμβάλλοντας τα μέγιστα στη Νίκη. Αναγράφεται πρώτη, με την Πολωνία, στην τραγική λίστα των ανθρώπινων απωλειών, κατ’ αναλογία με τον πληθυσμό της, συμπεριλαμβανομένων και των νεκρών του εμφυλίου. Η Απελευθέρωση τον Οκτώβριο του 1944 την βρήκε θρηνούσα για τον βαρύτατο φόρο αίματος των Παιδιών της, εξαθλιωμένη, ολοκληρωτικά κατεστραμμένη και δυστυχώς για μια ακόμη φορά βαθιά διχασμένη.

Σκιάθος 26 Οκτωβρίου 2011

Ο Αλιεύς

Advertisements

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: