Αναρτήθηκε από: Τέκμωρ | Νοέμβριος 9, 2011

H εθνική υπερηφάνεια

Δεν υπάρχει Ελληνας, αλλά και οποιοσδήποτε πολίτης οποιασδήποτε χώρας, που να μην επιθυμεί η πατρίδα του να είναι πραγματικά, και όχι κατά τους τύπους, ανεξάρτητη, αυτάρκης, ελεύθερη πιέσεων και βαρών, ισχυρή και υπερήφανη. Στη παγκοσμιοποιημένη όμως οικονομία καμμία χώρα δεν συγκεντρώνει αυτά τα χαρακτηριστικά σε απόλυτο βαθμό, ούτε και οι πιό ισχυρές όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Γερμανία. Οι πάντες εξαρτώνται από τους πάντες και όλοι μαζί από το υπερεθνικό χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Ωστόσο είναι φανερό ότι υπάρχει μεγάλη διαβάθμιση της αντικειμενικής εξάρτησης για κάθε κρατική οντότητα ξεχωριστά.

Η νεώτερη Ελλάδα ιστορικά βρισκόταν πάντα, θα λέγαμε, κάτω από τη βάση, στη βαθμολογία του μεγέθους της εξάρτησης. Ουδέποτε, και για περίπου 200 χρόνια, μπορούσε να αποφασίζει απολύτως ελεύθερα για τις τύχες της και μάλιστα κάποιες φορές, οι κυβερνήσεις των Αθηνών δεν ήταν παρά ανδρείκελα, εντολοδόχοι ισχυρών ξένων παραγόντων! Ουσιαστικά βρισκόταν, όπως και τώρα, κάτω από επιτήρηση, παρά τις επικλήσεις και διακηρύξεις δημαγωγικών συνθημάτων ψηφοθηρικού τύπου, όπως «η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες«, του μέγιστου δημαγωγού Ανδρέα Παπανδρέου. Γιά να περάσει τη βάση, λόγω του μικρού της μεγέθους, θα έπρεπε να είναι πολλαπλώς ισχυρή σε πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό, επιχειρηματικό αλλά και αμυντικο-στρατιωτικό επίπεδο. Αυτό όμως δεν συνέβη ποτέ! Γιατί όμως; Αλλες χώρες, κυρίως ευρωπαικές, του ιδίου περίπου μεγέθους όπως η δική μας εξασφάλισαν συνεχώς ή κατά διαστήματα, μιά σχετικώς ικανοποιητική αυτονομία και αυτοδιαχείρηση. Εμείς γιατί όχι;

Η απάντηση, όπως καταλαβένετε, δεν μπορεί να συμπεριληφθεί στα πλαίσια ενός σύντομου σχολίου, ακόμα και σε ένα φιλόξενο και αξιοπρεπές blog, όπως το δικό μας! Θα χρειαζόταν τόμοι ολόκληροι για να γίνει, το πολύ, μία προσέγγιση! Εχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρείες: Η νοοτροπία του ραγιαδισμού που μας κληροδότησε η Τουρκοκρατία, η γεωστρατιγική θέση της χώρας και οι κίνδυνοι από εχθρικές γειτονικές χώρες που «επέβαλλαν» τη συμμετοχή μας σε ευρύτερες διεθνείς συμμαχίες, η ανικανότητα και η ξενοδουλεία των εκάστοτε πολιτικών τάξεων, η στρεβλή οικονομική και δημοσιονομική διάρθρωση, η ισχυρή έλλειψη αίσθησης της κοινής μοίρας, οι διχασμοί, η φτώχεια ή μάλλον η απουσία ικανότητας αξιοποίησης του εθνικού πλούτου συμπεριλαμβανομένου και του έμψυχου δυναμικού και τόσα άλλα!

Πρόθεσή μας είναι να καταδείξουμε την υποκρισία ή την εγκληματική ιστορική άγνοια όλων αυτών που τώρα ανακάλυψαν, λόγω της σημερινής δραματικής συγκυρίας, την υποτέλεια της Ελλάδας. Χύνουν ποταμούς δακρύων, πολιτικοί και δημοσιογράφοι στα δελτία των 8μμ, για την χαμένη τιμή της χώρας, για την πληγωμένη εθνική υπερηφάνεια. Οταν ενεπλάκησαν με την πολιτική ή την δημοσιογραφία δεν γνώριζαν ποιά είναι η θέση μας στην Ευρώπη και στον κόσμο;

Ειδικώτερα οι σημερινοί πολιτικοί, εφόσον γνώριζαν – αυτό που ο κάθε απλός Ελληνας από ένστικτο αντιλαμβάνεται – γιατί δεν το διακήρυξαν ξεκάθαρα; Αν είχαν άγνοια γιατί δεν φρόντιζαν να ενημερωθούν; Ο λόγος απλός! Αλλα πράγματα ενδιέφεραν και ενδιαφέρουν τους πολιτικούς και πάντως το τελευταίο ήταν η εθνική υπερηφάνεια για την οποία κόπτονται τώρα! Ολοι, σπιθαμιαίοι κομματικοί ηγέτες πάσης αποχρώσεως, βουλευτές, δημόσια πρόσωπα και παράγοντες, αριστεροί και δεξιοί, μας διαβεβαιώνουν ακόμη και σήμερα (!), πόσο καλά έκαναν τη δουλειά τους, ο καθένας ξεχωριστά! Πόσο δικαιώθηκαν διαχρονικά οι απόψεις τους, πόσο αγνές προθέσεις είχε ο καθένας! Αφού λοιπόν έκαστος αυτών προσέφερε στη Πατρίδα από ένα μικρό καλό, γιατί δεν προέκυψε τελικά ένα μεγάλο Καλό, αλλά δυστυχώς ένα τεράστιο Κακό; Ας πάψουν να χύνουν, τούτη την έσχατη στιγμή, κροκοδείλια δάκρυα για την εθνική ταπείνωση. Ας κοιτάξουν τον εαυτό τους στο καθρέφτη, αν τους έχει μείνει τσίπα πάνω τους, πράγμα για το οποίο πολύ αμφιβάλλουμε.

Ο Αλιεύς

Advertisements

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: