Αναρτήθηκε από: Τέκμωρ | Νοέμβριος 21, 2011

Το σκάνδαλο του δανεισμού των κομμάτων

Αναδημοσιεύουμε το πρώτο μέρος άρθρου του Νίκου Κ. Αλιβιζάτου, Καθηγητού του Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών, στη «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» της 20/11/11. Οι υπογραμμίσεις δικές μας.

Εχει παρατηρηθεί ότι όταν ένα πολιτικό σύστημα καταρρέει, οι κατέχοντες την εξουσία, όποιοι και αν είναι αυτοί, έχουν την τάση να αποκόπτονται από την πραγματικότητα. Ετσι η πτώση τους επιταχύνεται. Συχνά μάλιστα παίρνει και δραματικές διαστάσεις. Το περιστατικό της Μαρίας Αντουανέτας, το 1789, με το ψωμί και το παντεσπάνι, είναι ασφαλώς ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα. Πιο κοντά μας, είναι οι έξαλλες απειλές που εκτόξευε κάθε τόσο ο συνταγματάρχης Καντάφι κατά της Δύσης, λίγο προτού οι αντίπαλοί του τον συλλάβουν και τον κατακρεουργήσουν.

Αν αληθεύουν όσα γράφηκαν τις τελευταίες μέρες για τον επικείμενο δανεισμό των δύο μεγάλων κομμάτων από τράπεζα που εμμέσως ελέγχεται από το κράτος (την Τράπεζα Αττικής), πολύ φοβούμαι ότι στον κατάλογο των αποκοπτομένων θα προστεθούν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία. Διότι τι άλλο από εσωστρέφεια, απομόνωση και αποκοπή μπορεί να σημαίνει η συνέχιση μιας σκανδαλώδους πρακτικής, τη στιγμή που οι ηγέτες των δύο αυτών κομμάτων ζητούν από τον κόσμο να κάνει τη μεγάλη θυσία;

Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους: ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία χρωστούν συνολικά στις τράπεζες (κυρίως στην Αγροτική) το ιλιγγιώδες ποσό των 235 εκατ. ευρώ (115 εκατ. και 120 αντιστοίχως). Ως εγγύηση, έχουν δώσει την επιχορήγηση, που ελπίζουν να πάρουν ώς το 2015. Η τελευταία, το 2010, έτος του πρώτου Μνημονίου και των δραματικών περικοπών μισθών και συντάξεων, ανήλθε συνολικά σε 19,8 και 15 εκατ. ευρώ αντιστοίχως. Εχει υπολογισθεί ότι τα ποσά αυτά επιβαρύνουν κάθε Ελληνα πολίτη πολύ περισσότερο απ’ ό,τι οι αντίστοιχες επιχορηγήσεις τον Γερμανό ή τον Γάλλο. Φέτος η επιχορήγηση καταβάλλεται σε τέσσερις δόσεις, αλλά θα είναι κατά 10% τουλάχιστον αυξημένη. Με άλλα λόγια, ενόσω οι αποδοχές όλων μας περικόπτονται, ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία θα πάρουν αύξηση, ως επιβράβευση, ίσως, για τις υπηρεσίες τους προς το έθνος.

Για την πληρότητα της εικόνας, θα πρέπει να αναφερθεί ότι κρατική επιχορήγηση πήραν πέρυσι και τα άλλα κόμματα που εξέλεξαν βουλευτές στη σημερινή Βουλή. Δεν τα εμπόδισε η δριμεία κριτική που αυτά ασκούν στο καταρρέον πολιτικό σύστημα: το 2010, το ΚΚΕ (που χρωστά στις τράπεζες 5 εκατ. ευρώ) πήρε 4,6 εκατ., ο ΛΑΟΣ 3,9 (δεν χρωστά στις τράπεζες) και ο ΣΥΡΙΖΑ 3,5 (χρωστά στις τράπεζες 7 εκατ.). Τέλος, οι Οικολόγοι Πράσινοι πήραν 1,7 εκατ. ευρώ, λόγω της συμμετοχής τους στην Ευρωβουλή. Η ως άνω αύξηση 10%, που θα πάρουν φέτος ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, αναμένεται να δοθεί και σε αυτά τα κόμματα.

Η ισχύουσα νομοθεσία δεν απαγορεύει βέβαια τη δανειοδότηση των κομμάτων από τις τράπεζες. Είναι αμφίβολο, εν τούτοις, αν θα μπορούσαν να την επιτύχουν με αμιγώς τραπεζικά κριτήρια. (Εδώ ένα μαγαζί δεν μπορούν να νοικιάσουν τα κόμματα, χωρίς εγγύηση φερέγγυων φυσικών προσώπων!). Δεν θα πρέπει, συνεπώς, να εκπλήσσει ότι μόνον οι «κρατικές» τράπεζες ενδίδουν στις σχετικές πιέσεις και, με λίγη καλή θέληση, τους κάνουν το χατίρι. (Ισως οι διοικήσεις τους ξεχνούν ότι, αν τα δανεικά αποδειχθούν αγύριστα, θα κληθούν να λογοδοτήσουν).

Advertisements

Responses

  1. Με άρθρο του στην “Καθημερινή της Κυριακής”, ο διαπρεπής συνταγματολόγος Νίκος Αλιβιζάτος διαπιστώνει «σκάνδαλο» στη δανειοδότηση των κομμάτων από τις τράπεζες και προεκτείνει τον συλλογισμό του για να επιτεθεί και στην ίδια την κρατική επιχορήγηση των κομμάτων.

    Ο κ. Αλιβιζάτος θεωρεί σκάνδαλο να δανείζονται τα κόμματα δεκάδες εκατομμύρια από τις τράπεζες βάζοντας εγγύηση την κρατική επιχορήγηση. Την ίδια ώρα όμως, δεν διαπιστώνει κάτι μεμπτό στη χρηματοδότηση των ιδιωτικών τραπεζών με δεκάδες δισεκατομμύρια από τις κυβερνήσεις του δικομματισμού, χωρίς καμία απολύτως εγγύηση.

    Το ζήτημα της χρηματοδότησης των κομμάτων συζητείται χρόνια και, τώρα με το Μνημόνιο, έχει επενδυθεί και με τον απαραίτητο λαϊκισμό. Η προοδευτική πολιτική σκέψη θέλει τα κόμματα ως συστατικά της δημοκρατίας να χρηματοδοτούνται από το κράτος, το οποίο μάλιστα εγγυάται και τη δημοκρατική λειτουργία τους.

    Ακόμα και το λεγόμενο «γερμανικό» εκλογικό σύστημα, λόγω της λίστας εκλογής, συνδέεται απολύτως με τη δημοκρατική και διαφανή λειτουργία των κομμάτων. Δυστυχώς στην Ελλάδα, με την εξαίρεση των δύο κομμάτων της αριστεράς και των Οικολόγων Πρασίνων, τα κόμματα είναι ιδιόκτητα και κληρονομικά μαγαζιά που θάλλουν σε συνθήκες αδιαφάνειας και διαπλοκής.

    Είναι χαρακτηριστικό πως κατά της χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων έχει ταχθεί η ούλτρα δεξιά πτέρυγα του πολιτικού συστήματος, δηλαδή ο κ. Καταζαφέρης, η κ. Μπακογιάννη και ο κ. Μάνος, τα τρία κόμματα που είναι καταστατικά υπέρ της ασυδοσίας του ιδιωτικού τομέα και της απορρύθμισης. Κόμματα που δεν θα έχουν ποτέ πρόβλημα χρηματοδότησης δηλαδή..


Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: