Αναρτήθηκε από: Τέκμωρ | Μαρτίου 3, 2012

Δήμος Σκιάθου: Πόσο ευθύνεται η μειοψηφία;

Ποτέ μειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου Σκιάθου (ΔΣ) δεν μπόρεσε να νικήσει εν ενεργεία δήμαρχο, που συμμετείχε σε δημοτικές εκλογές, από το 1974 και μετά, εκτός από τη περίπτωση του αειμνήστου Κων. Παπαδούλια ο οποίος νίκησε τον δήμαρχο κο Ιωάννη Πρεβεζάνο το 1982! Σ’ αυτή τη νίκη, εκτός από τη προσωπικότητα του Κων. Παπαδούλια, σημαντικό ρόλο έπαιξε και το κλίμα της θυελλώδους ανόδου στην εξουσία, ένα χρόνο πρίν, του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ. Η περίπτωση της συντριπτικής επικράτησης του κου Δημήτρη Πρεβεζάνου το 1990 είναι διαφορετική, διότι ναι μεν ο Κων. Παπαδούλιας ήταν δήμαρχος, δεν συμμετείχε όμως στις εκλογές και έτσι ο βασικός αντίπαλός του ήταν η κα Ελισ. Κυριακούλη. Αυτές είναι και οι μοναδικές περιπτώσεις «ανατροπής», κατά τα λοιπά επικρατούσε πάντα ο εκάστοτε εν ενεργεία δήμαρχος!

Αυτά για την ιστορία. Γιατί όμως οι εκάστοτε μεοψηφίες αδυνατούν να επικρατήσουν; Εκτός από το γεγονός της διαχρονικής πολυδιάσπασής τους, ένας άλλος σοβαρότατος λόγος είναι ότι ο δήμαρχος ήταν και είναι πάντα κυρίαρχος του πιό οργανωμένου μηχανισμού της σκιαθίτικης κοινωνίας, αυτού του Δήμου Σκιάθου. Αυτός ο οργανισμός, τον οποίο οι πάντες στον ένα ή στον άλλο βαθμό έχουμε «ανάγκη», έτσι όπως είναι δομημένα τα πράγματα, μετατρέπεται σε ένα ισχυρότατο εκλογικό μηχανισμό, άριστο εργαλείο στα χέρια του εκάστοτε δημάρχου. Με το βάρος και την επιρροή του κυριαρχεί πάνω στο εκλογικό σώμα, με ότι αυτό συνεπάγεται. Η συντριπτική πλειοψηφία των υπαλλήλων του Δήμου ακολουθούν πάντα τον προιστάμενό τους δήμαρχο, για ευνόητους λόγους. Το μέγεθος της μικρής μας κοινωνίας, όπου όλοι γνωριζόμαστε, είναι εντελώς αποφασιστικό σε ότι αφορά τον επηρεασμό των δημοτών σε … προσωπικό επίπεδο! Μ’ άλλα λόγια ο δήμαρχος και ο πρόθυμος μηχανισμός του μπορούν σχετικά εύκολα να «πείσουν» (ή όπως αλλιώς θέλετε πες τε το!) τον ψηφοφόρο διότι τον γνωρίζουν προσωπικά πάρα πολύ καλά, γνωρίζουν τις αδυναμίες του, τις ανάγκες του, το χαρακτήρα, τις φιλοδοξίες του κλπ! Κάτι που φυσικά δεν μπορεί να συμβεί σε μεγάλους Δήμους, τουλάχιστον σ’ αυτό το βαθμό, διότι τα πράγματα εκεί είναι απρόσωπα και τα κριτήρια των ψηφοφόρων διαφορετικά.

Οι μειοψηφίες των ΔΣ, ως εκ τούτου, ξεκινούσαν πάντα από μειονεκτική θέση στην κούρσα των εκλογών. Θα έπρεπε, για να γίνουν πλειοψηφίες, να διαθέτουν απαραιτήτως καθαρό στόχο, σαφείς θέσεις, ενότητα, οργάνωση και το κυριότερο: άριστη επικοινωνιακή τακτική, ώστε να πείσουν και να δημιουργήσουν ένα σαφές πλειοψηφικό ρεύμα υπέρ αυτών. Τούτο όμως δεν συνέβη ποτέ, όπως ξεκάθαρα αποδεικνύουν τα εκλογικά αποτελέσματα! Οι μειοψηφίες, ακόμα κι αν απαρτίζονταν από επιμέρους ικανότατα πρόσωπα,  δεν απέπνεαν πλειοψηφική αύρα για να δημιουργήσουν συνθήκες ανατροπής.

Στο ερώτημα αν η εκάστοτε αντιπολίτευση, ολόκληρη ή τμήμα αυτής, μπορεί να έχει επηρεάσει, θετικά ή αρνητικά, την πορεία του νησιού, η απάντηση είναι σαφώς ναι. Αρα και για τη ζοφερή σημερινή κατάσταση έχει κι αυτή της ευθύνες της, αναλογικά πάντα. Εχει, κυρίως κατά το παρελθόν, συνδιαμορφώσει καθοριστικές αποφάσεις του ΔΣ προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Η βασικότερη ευθύνη της όμως δεν είναι αυτή. Ούτε καν οι «μάχες» που κέρισε ή έχασε στις συνεδριάσεις του ΔΣ. Βασικά ευθύνεται διότι διαχρονικά στάθηκε ανίκανη να ανατρέψει κατεστημένες αρνητικές καταστάσεις, υποθέτοντας βέβαια ότι η άνοδός της στη δημοτική αρχή δεν θα ήταν αυτοσκοπός, αλλά θα απέβαινε προς όφελος του τόπου. Οι ευθύνες αυτές επιμερίζονται φυσικά και στα πρόσωπα που απάρτιζαν τις μειοψηφίες και μάλιστα στα πιό ικανά απ’ αυτά, ονόματα δε λέμε!

Για τη σημερινή εν συνόλω μειοψηφία δεν μπορεί ακόμη κανείς να καταλήξει σε οριστικά συμπεράσματα. Βρίσκεται στη θέση της μόνο 14 μήνες, χρόνος που δεν είναι αρκετός για τελεσίδικες απόψεις. Απαρτίζεται από πεπειραμένους δημοτικούς συμβούλους [ορισμένοι εξ αυτών άριστοι γνώστες του πολιτικού παιχνιδιού] αλλά και ορμητικούς νέους συμβούλους που εργάζονται με ζήλο! Γενικώς πρόσωπα ευφυή, μορφωμένα και επαγγελματικά καταξιωμένα. Υπερτερούν σαφώς στις συνεδριάσεις του ΔΣ, εκμεταλλευόμενοι, εκτός των άλλων, και τα ρητορικά μειονεκτήματα του δημάρχου κου Πλωμαρίτη. Εχουν κερδίσει τις περισσότερες επικοινωνιακές μάχες εντός του ΔΣ και μάλιστα στο «ρελαντί»!

Το ΔΣ όμως δεν είναι η κοινωνία, ίσως μόνο το θαμπό είδωλό της! Οι διεργασίες, τα υπόγεια ρεύματα, οι μετακινήσεις εντός της κοινωνίας ελάχιστα έχουν να κάνουν με όσα συμβαίνουν μέσα στο ΔΣ! Περισσότερο οι δημότες πείθονται να αποσύρουν τη στήριξή τους στον κο Πλωμαρίτη (αν την αποσύρουν!) από τη γενικότερη κακή κατάσταση του Δήμου, παρά από τα λόγια και τη δράση των μελών της μειοψηφίας! Μέχρι στιγμής η μειοψηφία ακολουθεί τον ίδιο δρόμο που ακολούθησαν εξ ίσου καλές ή και χειρότερες προηγούμενες. Αδυνατεί να επικοινωνήσει επαρκώς το όποιο έργο της, υπάρχουν φανερές ή καλυπτόμενες προσωπικές στρατηγικές και ασάφεια στόχων.

Ο απλός δημότης δεν έχει αντιληφθεί που ακριβώς στοχεύει η αντιπολίτευση, πράγμα που θα του έδινε μιά ψυχολογική και πολιτική σιγουριά και θα τον καθιστούσε δυνητικά στρατεύσιμο στην υπόθεση αυτή. Επιθυμεί η μειοψηφία να εκπέσει ο δήμαρχος δια της δικαστικής οδού και μετά ότι ήθελε προκύψει, όπως έγινε στο παρελθόν; Θα ήθελε κάποια απ’ τις παρατάξεις που την αποτελούν να γίνει η ίδια δημοτική αρχή, και αν ναι με ποιόν επικεφαλής και ποιούς (δέκα τουλάχιστον) βασικούς συνεργάτες; Μήπως ένα μέρος της βολεύεται με τον ρόλο του αιώνιου διαμαρτυρόμενου που πετροβολάει απ’ έξω; Πιστεύουν πράγματι όλα τα μέλη της ότι ο σημερινός δήμαρχος είναι ο πλέον ακατάλληλος γι’ αυτή τη θέση ή παίζουν κάποιο πολιτικό κρυφτούλι; Το τοπίο θολό ακόμα!

Αν σ’ αυτά προσθέσουμε και το γεγονός της βαθιάς καχυποψίας μεταξύ των μελών ή των παρατάξεων της μειοψηφίας, ως συνέπεια της πάντοτε σκληρής και διχαστικής προεκλογικής περιόδου, αρχίζουν να μας δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι των Σκιαθιτών, που δεν επιθυμούν τον κο Πλωμαρίτη ως δήμαρχο, μπορούν να αποτελέσουν τον πυρήνα μιάς δύναμης ανατροπής! Θεωρητικά τίποτα βέβαια δεν αποκλείεται! Ωστόσο επίσης δεν αποκλείεται τούτο το πλειψηφικό ρεύμα να προέλθει από δυνάμεις εκτός ΔΣ ή από τωρινά συμπολιτευόμενα πρόσωπα ή ακόμα να μην συγκροτηθεί στον αιώνα τον άπαντα!

Το βέβαιο είναι ότι τη πορεία της Σκιάθου για τα επόμενα δύο χρόνια καθώς και το αποτέλεσμα των εκλογών του 2014, θα τα έχουν συνδιαμορφώσει, θετικά ή αρνητικά, και οι (φίλοι κατά τα άλλα!) συμπατριώτες μας της μειοψηφίας! Κι ας μη μας πουν τότε: εμείς δε φταίμε, εμείς δεν κυβερνούσαμε, κάναμε ότι μπορούσαμε κλπ! O δήμαρχος Πλωμαρίτης έχει αποδυναμωθεί, η φθορά του σημαντική και η πολυθρόνα του στενάζει κάτω από το βάρος κυρίως της ανεπάρκειάς του. Σφάλλουν όμως όσοι τώρα ονειρεύονται πως μπορούν εύκολα να στεφανωθούν με τον κότινο της Νίκης! Πολλοί οι μνηστήρες της πολυπόθητης θέσης του δημάρχου, όπως μαθαίνουμε ανά τας οδούς και τα καφενεία! Ας φροντίσουν πρώτ’ απ’ όλα να μελετήσουν και να διδαχθούν από την ιστορία των δημοτικών εκλογών της Σκιάθου!

Ο Αλιεύς*

*Ευχαριστώ τους συνεργάτες μου για τη σημαντική βοήθειά τους σ’ αυτό το άρθρο.

Advertisements

Responses

  1. Πιστεύω ότι ποτέ δεν μπόρεσε η αντιπολίτευση να συνειδητοποιήσει, ότι ο ρόλος της δεν είναι μόνο ό έλεγχος της πλειοψηφίας, αλλά και η παρουσίαση και η πάλη για να προωθήσει θέματα που καίνε τον τόπο (νερό- συγκοινωνίες -Κέντρο Υγείας κ λ π). Γνωρίζω ότι δεν είναι εύκολο, μιας και η πλειοψηφία συνήθως έχει και το μαχαίρι και το πεπόνι, αλλά δεν βλέπω καμία ιδιαίτερη πάλη και επιμονή. Έστω αν δεν μπορεί μέσα στο Συμβούλιο, έξω από αυτό, κινητοποιώντας τον κόσμο, ενημερώνοντας για τα προβλήματα, και τις θέσεις της καθώς και τις ενέργειές της για την λύση τους. Μετά δεν είδα ποτέ η μείζονα και η ελάσσονα μειοψηφία, να παλέψει από κοινού για θέματα, που ακόμα και στα προεκλογικά τους προγράμματα μνημονεύουν και είναι κοινά.. Σαν να μη έχουν σε πρώτη προτεραιότητα τη λύση προβλημάτων, αλλά την προσωπική προβολή, είτε ως ομάδες είτε ως πρόσωπα. Και ενώ σχεδόν πάντα η πλειοψηφία παρουσιάζει μια ενιαία θέση και για αυτή παλεύει, οι μειοψηφούσες δυνάμεις διασπώνται και σχεδόν κάθε σύμβουλος προβάλλει και τη δική του θέση. Τέλος παρατηρείται πάντα το φαινόμενο οι δυνάμεις των μειοψηφιών να μην παλεύουν συντονισμένα, και ενώ κατά την προεκλογική περίοδο προσπαθούν να συγκεντρώνουν και να κινητοποιήσουν περισσότερο κόσμο, μετά τις εκλογές το καλύτερο που κάνουν είναι να κλείνονται σε μια μικρή ομάδα που η δραστηριότητα της εξαντλείται σε προσυμβούλια και τίποτα παραπάνω.
    ξάνεμος.


Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: