Αναρτήθηκε από: Τέκμωρ | Μαρτίου 9, 2013

Το Σκιαθίτικο «Σοκάκι χωρίς όνομα»

SOKAKI-SKIATHOS

 

Χθες το βράδυ, υπό την αιγίδα του Συλλόγου Γυναικών Σκιάθου και αφορμή τη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, η κ. Ματούλα Λ. Χονδρονικολή σκηνοθέτησε και ερμήνευσε το θεατρικό έργο του Σκιαθίτη συγγραφέα κ. Γιώργου Αδ. Σανιδά με τίτλο: «Σοκάκι χωρίς όνομα«, στη κατάμεστη αίθουσα πολλαπλών εκδηλώσεων Γυμνασίου-Λυκείου. Η παράσταση «έκλεψε καρδιές» και αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, σταθμό στα πολιτιστικά δρώμενα του νησιού μας! Είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται θεατρική παράσταση, οι συντελεστές της οποίας είναι όλοι Σκιαθίτες και Σκιαθίτισσες!

Οπως εξήγησε ο συγγραφέας, το «Σοκάκι χωρίς όνομα» αποτελεί την εισαγωγή σε μυθιστόρημά του που δεν έχει εκδοθεί ακόμη, συνιστά όμως και από μόνο του ένα αυτόνομο έργο. Είναι ουσιαστικά ένα μονόπρακτο, ένας εσωτερικός μονόλογος της Σκιαθίτισσας γεροντοκόρης «Βαγγελιώς«, που με αφορμή το θάνατο του αιώνιου ανομολόγητου έρωτά της, του γείτονα «Κωνσταντή«, ξετυλίγει τη ζωή της μόνη με τους λογισμούς της. Μορφολογικά το έργο είναι απλό, ωστόσο εξακοντίζεται από την αμεσότητα και την εκφραστική δύναμη του υπέροχου σκιαθίτικου ιδιώματος. Το ρόλο του χορού, ο οποίος εμβόλιμα διανθίζει τη ροή, ανέλαβε και υποδύθηκε η καλλίφωνη κ. Ζωή Προύσαλη-Κοφινά.

Το περιεχόμενο μας άγγιξε βαθιά, αντικρίσαμε ως γυναίκες τους εαυτούς μας, τις μανάδες και τις γιαγιάδες μας. Το «Σοκάκι χωρίς όνομα» μας αποκάλυψε χθες το βράδυ το ταλέντο και την ευαισθησία του Γιώργου Σανιδά, που πολλοί-ές από μας πράγματι δεν γνωρίζαμε. Το έργο του αναδεικνύει την κοινωνική δομή του νησιού μας που εν πολλοίς διατηρείται ακόμη, την διαχρονική τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, τους μύριους και μύχιους ανεκπλήρωτους πόθους, τις προλήψεις, τον έρωτα, τα πάθη, τη σάτιρα, τις παραδόσεις και εν τέλει το μεγαλείο της σκιαθίτικης ψυχής μέσα στην αντιφατικότητά της.

Την ερμηνεία της φίλης Ματούλας Χονδρινικολή θα την ζήλευαν και επαγγελματίες ηθοποιοί! Εκτός από την ισχυρή θέληση, την πίστη και την προφανή αγάπη της για το έργο, ως γνήσια Σκιαθίτισσα αρκούσε να βγάλει αβίαστα από μέσα της  όλ’ αυτά που έχει απολύτως αφομοιώσει παιδιόθεν: Το τοπικό ιδίωμα που δεν περιορίζεται μόνο στο λόγο αλλά και στην έκφραση, το πάθος και την κίνηση. Τα κατάφερε περίφημα! Μπράβο Ματούλα!

Συγχαρητήρια στο Σύλλογο Γυναικών, το Γιώργο, τη Ματούλα, τη Ζωή και σε όλους τους αφανείς συντελεστές της παράστασης! Πάντα τέτοια και ελπίζουμε να ξανα-απολαύσουμε το «Σοκάκι χωρίς όνομα» σύντομα!

 

Η Μαυρομαντηλού

Advertisements

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: